|
|
กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง ทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง หมายถึง สิ่งที่มีอยู่หรือเกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือที่มนุษย์สร้างขึ้นในบริเวณทะเลและชายฝั่ง อันอาจนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้ เช่น กรวด หิน ดิน ทราย เลน น้ำ พืช ป่าชายเลน ส่วนประกอบของพืช หรือส่วนประกอบของสัตว์ และหมายรวมถึงความสวยงามที่ประกอบขึ้นจากสิ่งที่มีอยู่หรือที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ หรือที่มนุษย์สร้างขึ้นนั้น
เกลียวคลื่นสีฟ้าจนถึงสีน้ำเงิน หมายถึง ทะเลทุกพื้นที่ของประเทศ ซึ่งเป็นแหล่งทรัพยากรทางธรรมชาติที่สำคัญ และได้อำนวยประโยชน์ในด้านต่างๆ ซึ่งอยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมในปัจจุบันและจะได้รับการอนุรักษ์ ฟื้นฟูและบริหารจัดการให้กลับคืนสู่ความอุดมสมบูรณ์อย่างยั่งยืน เกลียวคลื่นสีเหลืองทอง หมายถึง พื้นที่ดินชายทะเลจะได้รับการจัดการดูแลการใช้ประโยชน์และการป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง ต้นโกงกาง หมายถึง ตัวแทนของป่าชายเลนที่ซึ่งเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยและแหล่งผลิตสัตว์น้ำ รวมทั้งป้องกันพื้นที่ชายฝั่งโดยระบบนิเวศป่าชายเลนจะได้รับการอนุรักษ์ ฟื้นฟู และบริหารจัดการให้มีความอุดมสมบูรณ์อย่างยั่งยืน โลมาคู่สีขาว หมายถึง ตัวแทนของสัตว์ทะเลที่แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง อันเป็นผลมาจากการมีส่วนร่วมของประชาชนและองค์กรต่างๆ ในการช่วยอนุรักษ์ ฟื้นฟู และบริการจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง ประวัติกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง จากการพัฒนาของประเทศในด้านต่างๆ ตลอดระยะเวลาที่ผานมา เช่น การทำการประมง อุตสาหกรรม เกษตรกรรม การพัฒนาแหล่งชุมชนและอื่นๆ ทำให้มีการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งอย่างมาก ก่อให้เกิดการเลี่ยนแปลงและส่งผลกระทบต่อความเสื่อมโทรมของทรัพยากร โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีการใช้ที่ดินชายฝั่งทะเลมาก จนเกิดความขัดแย้งในการใช้ประโยชน์ เกิดปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งทะเลอย่างรุนแรง พื้นที่ป่าชายเลนลดลงอย่างรวดเร็วเนื่องจากการบุกรุกและเปลี่ยนแปลงสภาพเพื่อประโยชน์ในด้านอื่นๆ แหล่งปะการังและหญ้าทะเลอยู่ในสภาพเสื่อมโทรม ประกอบกับสภาพแวดล้อมของแหล่งน้ำเสื่อมโทรม ซึ่งเอื้ออำนวยต่อการดำรงชีวิตและขยายพันธ์ของสัตว์น้ำ ส่งผลให้ปริมาณสัตว์น้ำที่จับได้ลดลงอย่างมาก ด้วยความตระหนักว่าการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในอดีตที่ผ่านมายังไม่มีเอกภาพ ขาดการบูรณาการและไม่มีหน่วยงานที่รับผิดชอบโดยตรง หรือมีหน่วยงานที่ทำหน้าที่เป็นเจ้าภาพ จึงได้มีการปฏิรูประบบราชการและมีพระราชบัญญัติปรับปรุง กระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 กำหนดให้กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มีหน้าที่เกี่ยวกับการอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม รวมทั้งการจัดการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง จึงได้ถูกจัดตั้งขึ้น โดยรวมงานที่เกี่ยวข้องในด้านทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง จากกรมประมง กรมป่าไม้ และกรมพัฒนาที่ดินในกระทรวงเกษตรและสหกรณ์มาอยู่ภายใต้กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยมีภารกิจในการอนุรักษ์ ฟื้นฟู บริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง โดยเฉพาะพื้นที่ดินชายทะเล ป่าชายเลน แนวปะการัง หญ้าทะเลและสัตว์ทะเล เพื่อให้กิดความสมดุลและเสริมสร้างความมั่นคงทางสังคมและเศรษฐกิจของประเทศได้อย่างยั่งยืน วิสัยทัศน์ ทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งได้รับการจัดการเพื่อความสมบูรณ์และยั่งยืน พันธกิจ กำหนดนโยบาย วางแผนและบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง โดยยึดหลักการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี เพื่อให้เกิดความสมบูรณ์และการใช้ประโยชน์ที่ยั่งยืน ภารกิจหลัก 1. เสนอความเห็นเพื่อจัดทำนโยบายและแผนเพื่อประโยชน์ในการบริหารจัดการอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง 2. เสนอให้มีการปรับปรุง แก้ไขเพิ่มเติมกฎ ระเบียบ มาตรการเกี่ยวกับการอนุรักษ์ ฟื้นฟู การจัดการและการใช้ประโยชน์ทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง เพื่อให้มีการใช้อย่างยั่งยืน 3. กำกับ ดูแล ประเมินผล และติดตามตรวจสอบ ให้เป็นไปตามกฎระเบียบ มาตรการ 4. เสนอแนะแหล่งอันควรอนุรักษ์ เพื่อประโยชน์ในการสงวน รักษา คุ้มครอง ควบคุม ดูแลทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง 5. ศึกษา วิจัย พัฒนา อนุรักษ์ และฟื้นฟูทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง รวมถึงพืชและสัตว์ทะเลที่หายากและใกล้สูญพันธุ์ 6. สร้างความเข้าใจและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง 7. เป็นศูนย์ข้อมูลเกี่ยวกับทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง 8. ประสานความร่วมมือกับองค์กรระหว่างประเทศและต่างประเทศในด้านทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง |
 เครื่อแบบ ทช. |
| สงวนลิขสิทธิ์ © พ.ศ.๒๕๕๒ กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง
พัฒนาระบบโดย ศูนย์สารสนเทศ กองแผนงาน ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดในเว็บไซต์นี้ไปทำซ้ำหรือเผยแพร่ในรูปแบบใดๆ หรือวิธีอื่นใด ยกเว้นเพื่อวัตถุประสงค์ทางการศึกษา หากมีความประสงค์ใช้ข้อมูลตัวเลขหรือข้อมูลเชิงพื้นที่ในการอ้างอิง โปรดสอบทานความถูกต้องกับหน่วยงานโดยตรง เริ่มใช้งานตั้งแต่ ๒๑ กันยายน พ.ศ.๒๕๕๓ 
 |