DMCR NEWS

ส่วนอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรทางทะเล สำนักอนุรักษ์ทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง (สทช.) ร่วมกับ ส่วนอนุรักษ์ทรัพยากรทางทะเล สำนักงานบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งที่ 4,10 ลงพื้นที่ติดตามประเมินอัตราการรอดตายของปะการังที่ปลูกฟื้นฟู ภายใต้โครงการฟื้นฟูปะการังและหญ้าทะเลแบบบูรณาการทุกภาคส่วน ปี 2562 ในช่วงวันที่วันที่ 16 -17 พฤษภาคม 2562 บริเวณพื้นที่เกาะยา จังหวัดตรัง และเกาะสังข์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ผลการติดตามปะการังหลังการปลูก 1 เดือนที่ผ่านมา พบว่าพื้นที่เกาะยา ปะการังมีอัตราการรอด 70.25 % อัตราการตาย 29.7 % โดยแบ่งเป็นการตายเพราะหลุดจากวัสดุที่ปลูก 1.7% และตายจากสาเหตุอื่นๆ 28% ส่วนพื้นที่เกาะสังข์ จ.ประจวบฯ พบว่าปะการังมีอัตราการรอด 83.5 % อัตราการตาย 16.5 % โดยเป็นการตายเพราะหลุดจากวัสดุที่ปลูก 7% และตายจากสาเหตุอื่นๆ 9.5 % แต่พบว่าพื้นที่เกาะยา จ.ตรัง ปะการังที่ปลูกไว้เริ่มมีการฟอกขาวจากอุณหภูมิน้ำทะเลที่สูงขึ้น ซึ่งจะได้ติดตามเฝ้าระวังต่อไป

สำหรับแนวปะการังถือว่าเป็นระบบนิเวศที่มีความสำคัญและมีความซับซ้อน ยังเป็นบริเวณที่มีความหลากหลายทางชีวภาพสูงที่สุดในทะเล แนวปะการังในประเทศไทยยังมีแนวโน้มจะมีความเสื่อมโทรมมากขึ้น สาเหตุหลักเกิดจากกิจกรรมของมนุษย์ส่งผลต่อความสมบูรณ์ของท้องทะเล เกิดปัญหาด้านเศรษฐกิจและสังคม และยังมีแนวโน้มเพิ่มความขัดแย้งและการแก่งแย่งทรัพยากรระหว่างผู้ใช้ประโยชน์ด้วย จึงมีความจำเป็นต้องจัดทำแผนฟื้นฟูปะการัง เพื่อป้องกันและลดสาเหตุที่ทำให้แนวปะการังเสื่อมโทรม ฟื้นฟูแนวปะการังที่เสื่อมโทรมด้วยเทคนิค และวิธีการที่เหมาะสม และกำหนดแนวทางที่เหมาะสมในการบริหารจัดการต่อไป

และแหล่งหญ้าทะเลก็นับว่าเป็นอีกหนึ่งในทรัพยากรที่มีความสำคัญต่อระบบนิเวศทางทะเลและชายฝั่ง โดยเป็นแหล่งวางไข่ แหล่งอาศัยของสัตว์น้ำวัยอ่อน แหล่งหลบภัย แหล่งอาหาร แหล่งดักตะกอน ลดความแรงของกระแสน้ำและยังช่วยป้องกันพื้นที่ท้องทะเลจากภัยธรรมชาติให้เกิดเสถียรภาพ ในด้านการใช้ประโยชน์ของชาวประมงชายฝั่ง แหล่งหญ้าทะเลเป็นแหล่งจับสัตว์น้ำเศรษฐกิจและทำประมงที่มีความสำคัญมากแหล่งหนึ่งในทะเล จากการศึกษาสำรวจทำให้ทราบว่าแหล่งหญ้าทะเลของไทยยังเป็นแหล่งสำคัญสำหรับสัตว์ทะเลหายาก เช่น พะยูน และเต่าตนุ ซึ่งกินหญ้าทะเลเป็นอาหารโดยตรง ดังนั้น กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง มีความตระหนักดีในเรื่องดังกล่าวถึงแม้แหล่งหญ้าทะเลส่วนใหญ่ยังอยู่ในสถานภาพที่สมบูรณ์แต่การสร้างองค์ความรู้เรื่องการฟื้นฟูหญ้าทะเลที่เหมาะสมต้องเตรียมพร้อมไว้ในกรณีต่าง ๆ จึงได้พัฒนาต่อยอดจากองค์ความรู้ที่กล่าวมาข้างต้นให้ดีขึ้น พร้อมทั้งได้ให้แนวคิดการสร้างแหล่งพันธุ์หญ้าทะเลใหม่ เพื่อเป็นแหล่งหญ้าทะเลหลักในการนำไปฟื้นฟูในธรรมชาติต่อไป