DMCR INFOGRAPHIC

จังหวัดสมุทรสงคราม มีพื้นที่ติดชายทะเล 24.18 กิโลเมตร ซึ่งในปี พ.ศ. 2567 กำลังเผชิญกับสถานการณ์ด้านทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งที่น่าเป็นห่วง โดยพบ 3 วิกฤตหลัก! และ สัญญาณเตือนภัย 6 ด้าน ดังนี้

3 วิกฤตหลักที่สำคัญ:

• ดอนหอยหลอดเสื่อมโทรม: เกิดจากการใช้เครื่องมือประมงที่ผิดกฎหมาย ประกอบกับการใช้แรงงานต่างชาติเข้ามาขุดหอยในเชิงพาณิชย์
• ปลาหมอสีคางดำระบาด: สายพันธุ์ต่างถิ่น (Alien Species) ที่แพร่ระบาดและเข้ามาทำลายระบบนิเวศและสัตว์น้ำพื้นถิ่น
• ขยะเรื้อรัง: ปัญหาขยะที่สะสมมาอย่างยาวนาน และปัจจุบันยังไม่มีระบบการจัดการที่มีประสิทธิภาพ

สัญญาณเตือนภัย 6 ด้านด้านสิ่งแวดล้อม: 

• น้ำทะเลเสีย: มีการลักลอบปล่อยน้ำเสียจากบ้านเรือน ร้านอาหาร และโรงงาน โดยเฉพาะในช่วงฤดูน้ำหลาก
• สัตว์น้ำลดฮวบ: ดอนหอยหลอดถูกทำลายอย่างต่อเนื่องจากระบบทุนนิยมที่เข้ามาบุกรุก และเกิดการทำประมงเกินขนาด (Overfishing)
• ป่าชายเลนถูกคุกคาม: แนวเขตป่าที่ไม่มีความชัดเจน นำไปสู่การบุกรุกและเปลี่ยนพื้นที่ดินไปปลูกพืชเศรษฐกิจแทน
• สัตว์หายากใกล้สูญพันธุ์: ทรัพยากรทางทะเลอยู่ในภาวะเสี่ยง แม้จะยังพบสัตว์ทะเลหายาก 4 ชนิดในพื้นที่ ได้แก่ โลมาหลังโหนก, โลมาอิรวดี, โลมาหัวบาตร และวาฬบรูด้า
• ชายฝั่งกัดเซาะ: แนวไม้ชะลอคลื่นและต้นโกงกางพังทลายจากคลื่นลม ซ้ำร้ายไม้ที่พังยังถูกคนนำไปใช้ประโยชน์อื่นแทนที่จะใช้เพื่อการฟื้นฟูชายฝั่ง

แหล่งที่มา : รายงานสถานการณ์ด้านทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง และการกัดเซาะชายฝั่งของประเทศ พ.ศ. 2567