DMCR FACEBOOK

กรมทะเล เร่งยกระดับ 7 พื้นที่คุ้มครอง เดินหน้าทบทวนมาตรการ–แผน 5 ปี สู่การอนุรักษ์ทะเลอย่างยั่งยืน

วันที่ 18 สิงหาคม 2569 นายอุกกฤต สตภูมินทร์ รองอธิบดีกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง (รอง อทช.) เป็นประธานการประชุมคณะกรรมการกำกับ ติดตาม และประเมินการบริหารจัดการพื้นที่คุ้มครอง กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง ครั้งที่ 1/2569 โดยมีคณะกรรมการฯ และผู้แทนจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้าร่วม ณ ห้องประชุมลำแพน ชั้น 9 กรม ทช. และผ่านระบบประชุมทางไกล Zoom Meeting ที่ประชุมติดตามความก้าวหน้าการบริหารจัดการพื้นที่คุ้มครองทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง 7 พื้นที่ ได้แก่ หมู่เกาะมัน จังหวัดระยอง, หมู่เกาะราชา จังหวัดภูเก็ต, เกาะเต่า จังหวัดสุราษฎร์ธานี, หมู่เกาะกระ จังหวัดนครศรีธรรมราช, หมู่เกาะพยาม จังหวัดระนอง, พื้นที่ชายฝั่งทะเล จังหวัดตรัง และเกาะโลซิน จังหวัดปัตตานี พร้อมรับทราบความคืบหน้าการประกาศพื้นที่คุ้มครองตามมาตรา 20 และมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง พ.ศ. 2558 รวมถึงความก้าวหน้าการจัดทำร่างกฎกระทรวงที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ ที่ประชุมรับทราบการแต่งตั้งคณะกรรมการที่ปรึกษาการบริหารจัดการพื้นที่คุ้มครองฯ ในพื้นที่เกาะโลซินและหมู่เกาะกระ ตลอดจนผลการประเมินการบริหารจัดการพื้นที่คุ้มครองทางทะเลจังหวัดตรัง สำหรับประเด็นสำคัญในการพิจารณา

ที่ประชุม ได้ร่วมกันพิจารณาทบทวน ประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมฯ ในพื้นที่เกาะราชาใหญ่–เกาะราชาน้อย ตำบลราไวย์ จังหวัดภูเก็ต พร้อมพิจารณาแผนการบริหารจัดการพื้นที่คุ้มครองทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งหมู่เกาะราชา ระยะ 5 ปี พ.ศ. 2570–2574 และร่างแก้ไขคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการกำกับ ติดตาม และประเมินการบริหารจัดการพื้นที่คุ้มครอง กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง การประชุมครั้งนี้ เป็นกลไกสำคัญในการ ติดตามประสิทธิภาพการบริหารจัดการพื้นที่คุ้มครองให้สอดคล้องกับสถานการณ์และสภาพทรัพยากรในแต่ละพื้นที่ พร้อมทบทวนมาตรการและแผนการดำเนินงานให้มีความเหมาะสม ครอบคลุมทั้งการอนุรักษ์ ฟื้นฟู การใช้ประโยชน์อย่างสมดุล และการมีส่วนร่วมของภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง เพื่อรักษาความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งให้เกิดความยั่งยืนในระยะยาว ทั้งนี้ กรมฯ ดำเนินการบริหารจัดการพื้นที่คุ้มครองโดยมุ่งรักษาระบบนิเวศและทรัพยากรสำคัญ ควบคู่กับการจัดระเบียบการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรทางทะเลอย่างเหมาะสม โดยพื้นที่คุ้มครองจะต้องมีมาตรการที่สอดคล้องกับลักษณะเฉพาะของแต่ละพื้นที่และสถานการณ์ภัยคุกคามที่เกิดขึ้น