มีนาคม 2566
-
จังหวัดภูเก็ตเป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ทางด้านทะเลอันดามัน มีระยะทางแนวชายฝั่งทั้งหมดประมาณ 202 กิโลเมตร (เฉพาะเกาะหลักไม่รวมเกาะบริวาร)(กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง, 2565) ถือเป็นจังหวัดชายทะเลที่มีความสำคัญทางด้านเศรษฐกิจโดยในปี 2562 มีมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัดรายได้ต่อคนต่อปี (GPP per capita) สูงเป็นอันดับ 1 ของภาคใต้และเป็นอันดับ 7 ของประเทศ (สำนักงานแรงงานจังหวัดภูเก็ต, 2565) เป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพและความพร้อมทางการท่องเที่ยวสูง โดยได้รับการขนานนามว่า “ไข่มุกแห่งอันดามัน” เนื่องจากมีทัศนียภาพที่สวยงาม และแหล่งทรัพยากรท่องเที่ยวที่สมบูรณ์และหลากหลายมีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติมาเยือนเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะชายฝั่งทางด้านตะวันตกของจังหวัดภูเก็ตตลอดระยะทางประมาณ 84 กิโลเมตร ถือเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญและมีชายหาดที่มีชื่อเสียง เช่น หาดไม้ขาว หาดในยาง หาดป่าตอง หาดกะรน หาดในหาน เป็นต้น มีการใช้ประโยชน์พื้นที่ชายฝั่งหลากหลายรูปแบบและมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นในอนาคต โดยเป็นที่ตั้งของสนามบิน อุทยานแห่งชาติ โรงแรม รีสอร์ท และที่อยู่อาศัยของชุมชนริมชายฝั่ง จากการประเมินราคาที่ดินริมชายฝั่งของจังหวัดภูเก็ตมีมูลค่าสูงสุดถึง 250 ล้านบาทต่อไร่ และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง (ประชาชาติธุรกิจ, 2564) อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ชายฝั่งทะเลของจังหวัดภูเก็ต ทั้งจากกระบวนการทางสมุทรศาสตร์ ลักษณะทางกายภาพ กิจกรรมต่าง ๆ ของมนุษย์ประกอบกับความแปรปรวนของปัจจัยทางธรรมชาติอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศทำให้พื้นที่ชายฝั่งทะเลของจังหวัดภูเก็ตมีความเปราะบางต่อการกัดเซาะชายฝั่งมากขึ้น ดังนั้นจึงควรมีการประเมินความเปราะบางชายฝั่งต่อการกัดเซาะชายฝั่ง เพื่อเป็นเครื่องมือในการสนับสนุนการตัดสินใจ และการบริหารจัดการเชิงพื้นที่ ซึ่งจะนำไปสู่การกำหนดนโยบายและยุทธศาสตร์ในการบริหารจัดการและลดผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้นจากการกัดเซาะชายฝั่ง
เล่ม
กองอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง
กองอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง
กองอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง
การบริหารจัดการ
17 ม.ค. 2567
ตัวอย่างหนังสือ
