พฤศจิกายน 2568
-
การแลกเปลี่ยนประชากรสัตว์น้ำระหว่างพื้นที่ โดยการแพร่กระจายของสัตว์น้ำวัยอ่อนผ่านกระบวนการทางกายภาพ สามารถส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงของกลุ่มประชากรในพื้นที่ที่มีระยะห่างกันได้ การศึกษาครั้งนี้ ได้นำแนวคิดการพัดพาสัตว์น้ำวัยอ่อน (Larval transport) มาประยุกต์ใช้ร่วมกับแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ เพื่ออธิบายความเชื่อมโยงของประชากรระหว่างพื้นที่ โดยเฉพาะในพื้นที่ระหว่างประเทศไทยและสหภาพเมียนมาร์ ซึ่งมีลักษณะทางภูมิศาสตร์ที่ต่อเนื่องกัน ผลจากการจำลองกระแสน้ำแสดงให้เห็นถึงรูปแบบของกระแสน้ำบริเวณผิวน้ำในพื้นที่ไหล่ทวีปตอนใน ที่มีความแปรผันในแต่ละช่วงของปี สัมพันธ์กับทิศทางของลมมรสุม โดยในช่วงมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือต่อเนื่องถึงช่วงเปลี่ยนมรสุมครั้งที่ 1 กระแสน้ำบริเวณผิวน้ำมีทิศทางการไหลไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และเปลี่ยนทิศเข้าหาชายฝั่งโดยเบี่ยงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในช่วงมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ จากการประยุกต์การคำนวณการพัดพาแบบ Lagrangian Particle Tracking ในรูปแบบ 2 มิติ เป็นระยะเวลา 14 วัน แสดงให้เห็นแนวโน้มของการแพร่กระจายสัตว์น้ำวัยอ่อน โดยในช่วงฤดูมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือสัตว์น้ำวัยอ่อนจะแพร่กระจายมาจากทางทิศเหนือ ในขณะที่ในช่วงมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ จะมีการแพร่กระจายกลับไปในทิศทางเดียวกันหรือเข้าหาฝั่ง ซึ่งบ่งชี้พื้นที่ต้นทางของการแพร่กระจายสัตว์น้ำวัยอ่อน (source) และพื้นที่รับการกระจายพันธุ์ (sink) ในแต่ละช่วงเวลาของปี นอกจากนี้ จากการทบทวนเอกสารเกี่ยวกับข้อมูลทรัพยากรปะการังในพื้นที่ แสดงให้เห็นความคล้ายคลึงกันของประชากรปะการังสกุลเด่นในพื้นที่ศึกษา ได้แก่ กลุ่ม Acropora และ Porites อย่างไรก็ตาม เพื่อเป็นการยืนยันข้อมูลความเชื่อมโยงควรมีการศึกษาเพิ่มเติมในเชิงพันธุกรรมของปะการังระหว่างพื้นที่ ต่อไป
เล่ม
เฉลิมรัฐ แสงมณี , ชัยมงคล แย้มอรุณพัฒนา และวราริน วงษ์พานิช
สถาบันวิจัยและพัฒนาทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง
-
เอกสารวิชาการ
28 พ.ย. 2568
