DMCR NEWS

 การประเมินความเสียหายอย่างร้ายแรงต่อแนวปะการัง กรณีตัวอย่างในพื้นที่ฝั่งทะเลอันดามัน

Assessment of Critical Deterioration on Coral Reefs: Case Study from the Andaman Sea

นลินี ทองแถม

ศูนย์วิจัยและพัฒนาทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งทะเลอันดามัน ๕๑ ม. ๘ ถ. ศักดิเดช อ. เมือง จ. ภูเก็ต ๘๓๐๐๐

ความเสียหายของแนวปะการังเกิดได้จากสาเหตุทั้งในธรรมชาติและกิจกรรมของมนุษย์ จากการสืบค้นเอกสารในปัจจุบันทั้งจากในและต่างประเทศ ยังไม่พบหลักเกณฑ์ในการประเมินความเสียหายที่ถือเป็นความเสียหายอย่างร้ายแรงในแนวปะการัง สาเหตุประการหนึ่งอาจเนื่องมาจากความเสียหายจากสาเหตุต่างๆ ล้วนถือเป็นภัยคุกคามที่ก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงต่อแนวปะการังทั้งสิ้น ความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อปะการังในบางกรณีไม่อาจตรวจวัดทางกายภาพได้ แต่สามารถส่งผลกระทบต่อสถานภาพแนวปะการังในระยะยาว เช่น กรณีน้ำเสียที่ถูกระบายลงสู่แนวปะการัง แม้จะไม่ก่อให้เกิดความเสียหายทางกายภาพต่อแนวปะการังทันที แต่ในระยะยาวอาจเป็นสาเหตุให้มีการเปลี่ยนแปลงประชาคมสิ่งมีชีวิตเด่นในแนวปะการัง แนวปะการังในทะเลอันดามันประสบปัญหาหลายประการที่เสี่ยงต่อการเกิดความเสียหายร้ายแรงในระยะยาว ทั้งสาเหตุจากธรรมชาติ เช่นการฟอกขาว หรือกิจกรรมของมนุษย์ เช่นน้ำเสียจากชุมชน ตะกอนชายฝั่ง กิจกรรมการท่องเที่ยว อุบัติเหตุต่างๆ  การศึกษานี้เป็นนำกรณีการสำรวจและรายงานความเสียหายของแนวปะการังที่อาจเข้าข่ายความเสียหายร้ายแรงที่เกิดขึ้นในทะเลอันดามัน มาวิเคราะห์เพื่อเสนอแนะแนวทางการประเมินความเสียหาย เพื่อใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติงานเพื่อรองรับพระราชบัญญัติส่งเสริมการบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง พ.ศ. ๒๕๕๘ ต่อไป