"ข้าพเจ้านึกฝันเสมอว่าจะทำยังไง ถึงจะทำแบบพระพุทธเจ้าหลวงได้ ที่ท่านช่วยทำให้เป็นป่า ป่าสำหรับประชาชนอาศัยอยู่ได้ไม่ต้องให้คนกับป่าทะเลากัน ถ้าแม้มีป่าก็ไม่ต้องไล่คนออก พระเจ้าอยู่หัวท่านรับสั่งว่าไม่ควรต้องเป็นอย่างนี้เลยซึ่งก็ตอนนี้ก็เห็นทางสำเร็จแล้ว โดยที่ทางกรมป่าไม้ได้สละพื้นที่ป่าไม้ ที่ไม่มีอะไรเลย ว่างเปล่า ไม้โดนตัดไปหมดแล้ว ให้ข้าพเจ้าทำหมู่บ้านในป่านั้น ซึ่งบัดนี้ก็ทำสำเร็จมา ๓ แห่งแล้ว ก็ได้จัดประชาชนที่ยากไร้ที่ไม่มีที่อยู่เข้าไปอยู่ในหมู่บ้านเหล่านั้นๆ หมดแล้ว เรียกกันว่าบ้านเล็กในป่าใหญ่ เพราะตกลงกับเขาก่อนแล้วว่าจะไม่มีการถางป่าหรือบุกรุกป่าเข้าไปอีก ถ้าอยากจะอยู่กับข้าพเจ้าในโครงการบ้านเล็กในป่าใหญ่ก็ต้องหยุด ชาวบ้านแถวนี้ จะต้องเป็นผู้ที่สนับสนุนทะนุบำรุงดูแลป่าไปในตัว เขาก็สาบานตกลง เลยจัดเขาให้อยู่ในหมู่บ้านต่างๆ ทางเหนือแล้วก็ทางใต้ ทางอีสานยังทำไม่ถึง แล้วผู้เชี่ยวซาญของทางรัฐบาลได้ผลัดกันมาสอนให้ทำนาแบบขั้นบันไดแล้วปลูกพืชผักสวนครัว แล้วไม่ผลแบบเกษตรผสมผสาน แล้วก็ลองปลูกพืชเมืองหนาว เพราะว่าอยู่ในพื้นที่สูงได้รับการช่วยเหลือและเห็นผลสำเร็จ ปีเดียวนี่ยังกับเนรมิต"
"โครงการบ้านเล็กในป่าใหญ่ก็มี บ้านห้วยหญ้าไซ อยู่ที่ตำบลป่าแดด อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย รายแรกนี่ก็อยู่ ๑,๐๐๐ เมตรจากระดับน้ำทะเล ทางรถยนต์ไม่มีเข้าถึงหมู่บ้าน เนื่องจากเป็นทางแคบเลาะไปตามไหล่เขา ก็ใช้มอเตอร์ขาเอา ขืนขับรถยนต์รู้สึกจะตกเขาง่ายๆ แล้วยิ่งหน้าฝนยิ่งเดินทางลำบากแต่ข้าพเจ้าก็เตรียมพร้อมให้เขาว่าใครจะอาสาไปอยู่ที่นี่จะสะดวกสบายทุกอย่างนอกจากการเข้าออกไปในเมืองเท่านั้นเอง"
พระราชดำรัส สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระราชทานแก่คณะบุคคลที่เข้าเฝ้าถวายพระพรชัยมงคล เนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา ณ ศาลาดุสิดาลัย พระราชวังดุสิต (๑๑ สิงหาคม ๒๕๔๔)