DMCR NEWS

          ชอบอวดอ้างประวัติศาสตร์ เพื่อโอ้อวดว่ามีความเป็นมายาวนาน แล้วมีบรรพชนเก่งกล้าสามารถเหนือกว่าเพื่อนบ้าน แต่ไม่มีการเรียนการสอนประวัติศาสตร์ระดับมหาวิทยาลัย ยิ่งมหาวิทยาลัยในท้องถิ่นยิ่งไม่มีการเรียนการสอนประวัติศาสตร์ท้องถิ่นนั้นๆด้วยเหตุดังนั้นประวัติศาสตร์ในสังคมไทยจึงเต็มไปด้วย "นิยาย" อยู่ในตำรับตำราสำหรับอ้างอิงเป็นทางการ

          ฉะนั้น จึงไม่มีใครรู้จัก ช่องสิงขร ในประวัติศาสตร์ เพราะที่ ด่านสิงขร ทุกวันนี้ไม่มีเอกสารอธิบายอะไรเลย มีแต่ด่าน และอื่นๆช่องสิงขร หมายถึง ช่องระหว่างขุนเขาตะนาวศรีที่ใช้เป็นเส้นทางคมนาคมไปมา ระหว่างเขตแดนไทยกับพม่า เขตไทย เป็น จ.ประจวบคีรีขันธ์ ริมฝั่งอ่าวไทย ทะเลจีน มหาสมุทรแปซิฟิก เขตพม่า เป็นเมืองมะริด (Mergui) อ่าวเบงกอล ทะเลอันดามัน มหาสมุทรอินเดีย

          ช่องสิงขร ในแผนที่ชาวยุโรปแสดงเส้นทางระหว่างอ่าวเบงกอล เมืองมะริด (Mergui) ผ่านช่องสิงขรถึงอ่าวไทย เมืองประจวบคีรีขันธ์ มีเส้นทางรถไฟแล้ว (จาก Siamese White โดย Maurice Collis, 1935 (2478) พิมพ์ซ้ำในหนังสือ ชิงบังลังก์พระนารายณ์ ของ นายพลเดส์ฟาร์จ แปลโดย ปรีดี พิศภูมิวิถี สำนักพิมพ์มติชน พ.ศ.2552 หน้า 11)

          บรรพชน "คนไทย" ใช้ช่องสิงขรเป็นเส้นทางคมนาคมจากอ่าวไทยไปอ่าวเบงกอล อย่างน้อย 2,000 ปีมาแล้ว มีพยานหลักฐานโบราณคดียืนยันกระจัดกระจายอยู่บริเวณตั้งแต่หัวหิน, ปราณบุรี, สามร้อยยอด, กุยบุรี ฯลฯ แล้วยังเป็นเส้นทางเดินทัพทั้งของไทยและของพม่ามาช้านาน ช่องสิงขร เป็นเส้นทางพระอภัยมณีเดินดง แล้วพบนางผีเสื้อ (สมุทร) ที่ชายทะเล กับเป็นเส้นทางม้าสีหมอกของขุนแผน

          สุนทรภู่แต่งให้พระอภัยมณีกับศรีสุวรรณ ถูกท้าวสุทัศน์ (พระอินทร์) ขับไล่ออกจากกรุงรัตน (กรุงรัตนโกสินทร์) ก็พากันเดินดงได้เดือนเศษ ผ่านดงพงไพร (สิงขร) ถึงชายทะเล (อันดามัน) แห่งหนึ่ง มีกลอนว่า

แต่เดินทางกลางเถื่อนได้เดือนเศษออกพ้นเขตเขาไม้ไพรสิงขร
ถึงเนินทรายชายทะเลชโลทรในสาครคลื่นลั่นสนั่นดัง

          กลอนเรื่องเสภาขุนช้างขุนแผน แต่งให้มีม้าสีหมอกเป็นม้าเทศ (อาหรับ) ลงเรือจากเมืองเทศขึ้นฝั่งที่เมืองมะริด แล้วต้อนฝูงม้าเทศผ่านช่องสิงขรไปกุย, ปราณ, ชะอำ เลี้ยงไว้ที่เมืองเพชรบุรี มีกลอนเสภาว่า

มาถึงสิงขรผ่อนพักหยุดปล่อยม้าอุตลุดให้กินหญ้า
กรมการกุยปราณส่งเนื่องมาผ่านชะอำถึงท่าเพชรบุรี

          ช่องสิงขรอยู่ในทิวเขาตะนาวศรีที่พาดผ่านจากทางทิศเหนือลงไปทางทิศใต้ถึงพื้นที่ทิศตะวันตกของ จ.ประจวบคีรีขันธ์ ตรงที่ชายฝั่งทะเลอ่าวไทยด้านตะวันออกของ จ.ประจวบฯ เว้าลึกเข้ามา ทำให้แผ่นดินระหว่างชายฝั่งอ่าวไทยกับทิวเขาตะนาวศรีช่วงตรงนั้นคับแคบคอดกิ่ว หรือเป็น "คอคอด" จนได้ชื่อว่าเป็น บริเวณแคบที่สุดของประเทศไทย กว้างเพียง 10.95 กม. (อยู่ ต.ห้วยทราย อ.เมือง จ.ประจวบฯ)

          ข้อความประวัติศาสตร์ด่านสิงขรนี้ คัดจากเอกสาร สามร้อยยอด มาจากไหน? ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นบริเวณเขาสามร้อยยอด อ.สามร้อยยอด จ.ประจวบฯ ที่ผมทำแจกสนุกๆ (ฝากไว้แจกจ่ายที่ la a natu bed & bakery 0-84321-1377) ก็พอดีเพิ่งมีข่าว (มติชน ฉบับวันศุกร์ที่ 27 พฤศจิกายน 2552 หน้า 9) ว่า หลายฝ่ายให้ความสนใจการยกระดับจุดผ่อนปรนการค้าชายแดนไทย-พม่า ที่ด่านสิงขร ต.คลองวาฬ อ.เมือง จ.ประจวบคีรีขันธ์ ให้เป็นด่านการค้าถาวร เพื่อทำการค้ากับประเทศเพื่อนบ้านและส่งเสริมการท่องเที่ยว

          สังคมทุนนิยมก้าวหน้า เช่น ยุโรป, อเมริกา, ญี่ปุ่น, จะทำเอกสารแบ่งปันและเผยแพร่ความรู้ประวัติความเป็นมาของสถานที่นั้นๆ
พร้อมไปกับกระตุ้นให้เกิดการท่องเที่ยว แต่สังคมไทยไม่ทำ และยังไม่เคยทำ เพราะโลภแต่รายได้ถ่ายเดียวโดยไม่แบ่งปันเผยแพร่ความรู้อะไรเลย เท่ากับบั่นทอนความก้าวหน้าของสังคมไทย